Οι φωτογραφίες που ακολουθούν έχουν τραβηχτεί στις όχθες του ποταμού Αλιάκμονα( η διαδρομή είναι αυτή με το πορτοκαλί χρώμα στο χάρτη ) λίγο παρακάτω απο τις παλιές αμμοληψίες μεταξύ Μετοχίου και Βεργίνας στο πλαίσιο του προγράμματος περιβαλλοντικής εκπαίδευσης " ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΙΣ ΟΧΘΕΣ ΤΟΥ ΑΛΙΑΚΜΟΝΑ" που υλοποίησε η Ε2 τάξη του Δημοτικού Σχολείου Βεργίνας Παλατιτσίων.
Οι μαθητές έμειναν άναυδοι απο τα καμώματα των κατοίκων του χωριού τους.
Καμμένα σκουπίδια στις όχθες του Αλιάκμονα
Καμμένα δέντρα.
Καψαλισμένο το παρόχθιο δάσος του Αλιάκμονα σε μια απόσταση 200 μέτρων.
Καμμένα πλαστικά "περιτυλίγματα";
Κλαδέματα.
Μπάζα και παλιά έπιπλα.
Τσιμεντόμπαζα και άσφαλτος!!! .
Κομμάτια ασφάλτου!!!
Kλαδέματα, ρίζες, μπάζα, ποτιστικοί πλαστικοί σωλήνες.Ακολουθεί μια ιστορία που έγραψαν οι μαθητές στην οποία εντάσουν και μια επιστολή προς τη Δήμαρχο Βέροιας
Μια φορά και έναν καιρό σε μια ιστορική κωμόπολη του τόπου μας, τη Βεργίνα, ήταν μια παρέα έξι παιδιών που τα έλεγαν: Βασίλη, Νίκο, Άγγελο, Παρασκευή, Ισμήνη και Βιολέτα. Ήταν αχώριστοι φίλοι και πολύ συχνά έκαναν βόλτες με τα ποδήλατά τους στο ποτάμι που ήτανε κοντά.
Ξέρετε πώς το λένε αυτό το ξεχωριστό ποτάμι; Είναι ο Αλιάκμονας, το μακρύτερο ποτάμι της Ελλάδας που πηγάζει από ελληνικά εδάφη. Διαρρέει την Καστοριά, την Κοζάνη, την Ημαθία και την Πιερία και εκβάλλει στο Θερμαϊκό κόλπο της Θεσσαλονίκης. Τι να σας πούμε για τα πουλιά και τα ψάρια που ζουν σ’ αυτόν τον υδροβιότοπο; Ερωδιοί, νανοβουτηχτάρια και γεράκια ζωντανεύουν και ομορφαίνουν το ποτάμι, μαυροτσιρώνια, γουλιανοί και κέφαλοι είναι μόνο μερικά από τα ψάρια που ζουν εκεί.
(Ειρήνη)
Ας γυρίσουμε όμως στους ήρωές μας. Τα παιδιά κάθε φορά που πήγαιναν στο ποτάμι παρατηρούσαν όλο και περισσότερα σκουπίδια πεταγμένα στις όχθες. Υπήρχαν πολλά μπάζα, έπιπλα, ρούχα, παπούτσια, παιχνίδια, καμμένα σκουπίδια και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Στα χωράφια υπήρχαν πεταμένοι ψεκαστήρες και συσκευασίες από φάρμακα και λιπάσματα. Αυτό δεν άρεσε καθόλου στους ήρωές μας που στεναχωριόντουσαν κάθε φορά περισσότερο.
Μια μέρα μάλιστα σε μια βόλτα τους ο Άγγελος φώναξε στους φίλους του:
-Παιδιά, κοιτάξτε! Εκεί κάτω είναι δυο αγροτικά και κάτι ξεφορτώνουν. Πάμε να τους παρακολουθήσουμε και αν χρειαστεί να τους σταματήσουμε.
-Κάνει και ωραία ομοιοκαταληξία, είπε η Βιολέτα.
-Σταματήστε τις πολυλογίες και πάμε κοντά, είπε ο Βασίλης.
Σε λίγα δευτερόλεπτα φτάσανε εκεί με τα ποδήλατά τους. Τα παιδιά είχαν δίκιο σε αυτό που είχαν υποψιαστεί. Τρεις ενήλικες πετούσανε μπάζα. Ένας από αυτούς, ο κυρ- Χρήστος ρώτησε τα παιδιά:
-Τι κάνετε εδώ, παιδιά;
-Εμείς κάνουμε βόλτες με τα ποδήλατα. Εσείς τι κάνετε;
-Ήρθαμε να πετάξουμε μπάζα από το σπίτι μας. Γιατί ρωτάτε;
-Γιατί αυτό που κάνετε είναι παράνομο και έτσι ρυπαίνετε το περιβάλλον.
-Και πού να τα πετάξουμε;
-Παρακάτω υπάρχει ένας σκουπιδότοπος αλλά υπάρχει και η υπηρεσία του Δήμου που μπορεί να μαζέψει τα μπάζα σας.
-Ε, δε βαριέσαι! Λίγα μπάζα μόνο θα πετάξουμε εδώ πέρα!
Τα παιδιά έφυγαν απογοητευμένα, γιατί κατάλαβαν πως ήταν δύσκολο να αλλάξουν τη γνώμη των μεγάλων.
(Γεωργία, Ιωάννης, Χρύσα, Αρχοντία)
Μόλις έφτασαν στο σπίτι του Νίκου, άνοιξαν μια ζωηρή συζήτηση με τους γονείς του. Τα παιδιά τούς ανέφεραν όλα όσα είδαν και όσα τους προβλημάτισαν στο ποτάμι. Οι γονείς του Νίκου έδειξαν κατανόηση, αλλά είπαν πως αυτή η κατάσταση γίνεται εδώ και χρόνια και πως κανείς δεν κάνει τίποτα γι’ αυτό. Εξάλλου, τους είπαν, μερικές φορές είναι επικίνδυνο να ασχολούνται μια σταλιά παιδιά με αυτά τα θέματα. Δεύτερη φορά μας απογοητεύουν οι μεγάλοι είπε η Ισμήνη. Όμως δεν έχασαν την ελπίδα και την αισιοδοξία τους.
Αποφάσισαν να γυρίσουν στα σπίτια τους, για να μιλήσουν στους γονείς του ο καθένας. Οι περισσότεροι γονείς αδιαφόρησαν, σχεδόν μάλωσαν τα παιδιά τους. Οι μόνοι που συμφώνησαν ήταν οι γονείς του Άγγελου και της Βιολέτας, οι οποίοι τους ενημέρωσαν ότι εκτός από τα σκουπίδια υπήρχαν και άλλοι κίνδυνοι για το ποτάμι, όπως η αμμοληψίες, το παράνομο ψάρεμα και κυνήγι και, κυρίως τα φυτοφάρμακα με τα οποία οι περισσότεροι αγρότες ραντίζουν τις καλλιέργειές τους.
Τις επόμενες μέρες τα παιδιά ήταν πολύ προβληματισμένα για το τι θα μπορούσαν να κάνουν τα ίδια, για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα της περιοχής τους. Σε μια συνάντηση τους αποφάσισαν να συζητήσουν με το δάσκαλο και τους υπόλοιπους συμμαθητές τους για τα προβλήματα που δημιουργούν οι κάτοικοι στο ποτάμι. Ο δάσκαλος έδωσε συγχαρητήρια στους μαθητές γι’ αυτήν την πρωτοβουλία τους και αποφάσισαν από τις επόμενες μέρες να ξεκινήσουν την εκστρατεία κατά της αδιαφορίας, της άγνοιας, και της αμέλειας των κατοίκων. Αποφάσισαν να αφιερώσουν όλο τον ελεύθερο τους χρόνο γι’ αυτήν την εκστρατεία. Το επόμενο απόγευμα κατέβηκε όλη η τάξη στο ποτάμι με φωτογραφικές μηχανές και φωτογράφισαν όλα τα σκουπίδια που ήταν πεταμένα στις όχθες λεπτομερώς. Χρησιμοποίησαν τις φωτογραφίες για να φτιάξουν αφίσες με κυρίαρχο σύνθημα ο Αλιάκμονας κινδυνεύει. Συνειδητοποίησαν ότι για να έχουμε ένα καθαρό ποτάμι και καθαρές όχθες, πρέπει να πειστούν και κάτοικοι αλλά και να έχουν σύμμαχο τους τις υπηρεσίες του δήμου.
Έγραψαν λοιπόν την παρακάτω επιστολή στο Δήμαρχο του τόπου τους:
19-5-2011
Δημ. Σχολ. Βεργίνας Παλατιτσίων
Ε’2 τάξη
Αξιότιμε κε Δήμαρχε, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε για ένα πρόβλημα που εντοπίσαμε στον Αλιάκμονα. Μερικοί κάτοικοι πετάνε παράνομα σκουπίδια στις όχθες όπως μπάζα, άχρηστα έπιπλα, ρούχα, παιχνίδια και πλαστικές συσκευασίες. Οι όχθες του ποταμού δεν είναι σκουπιδότοπος. Είναι τόπος που ζουν μεγαλώνουν και φωλιάζουν διάφορα πουλιά. Ακόμη το νερό του ποταμού είναι κρίμα να ρυπαίνεται με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν τα ψάρια και τα πουλιά που ζουν εκεί. Αλλά και για όλους εμάς που επιλέγουμε τις όχθες για να περπατήσουμε και να κάνουμε βόλτες τα σκουπίδια είναι ένα θέαμα αποκρουστικό αλλά εγκυμονεί και πολλούς κινδύνους.
Είμαστε σίγουροι ότι υπάρχουν λύσεις για αυτό το πρόβλημα. Ίσως θα μπορούσε να υπάρχει φύλαξη στις όχθες. Ακόμη θα μπορούσαν κάποια απορριμματοφόρα να μαζεύουν τα σκουπίδια σε τακτά χρονικά διαστήματα. Εμείς τα παιδιά θα προσπαθήσουμε με αφίσες και μέσα από το πρόγραμμα περιβαλλοντικής που έχουμε στο σχολείο να κάνουμε ό,τι μπορούμε ενάντια στην αδιαφορία.
Με τιμή
Οι μαθητές/τριες
Της Ε’2 ταξης
του Δημοτικού Σχολείου Βεργίνας
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου